Instrukcje dla przewoźnika zgodne z Konwencją CMR

10.03.2020

Udzielanie przewoźnikowi instrukcji przez nadawcę to wciąż kwestia, która pozostawia wiele wątpliwości. Jak i kiedy nadawca zobowiązany jest do udzielenia instrukcji? Czy są one wiążące dla przewoźnika? Jakie skutki wywołują? Te i inne pytania rozważał Sąd Okręgowy w Szczecinie w wyroku  z dnia 30.06.2014 r. (sygn. akt: VIII Ga 72/14)

 

“Zgodnie z art. 15 ust. 1 Konwencji jeżeli po przybyciu towaru do miejsca przeznaczenia pojawią się przeszkody w jego wydaniu, przewoźnik powinien zażądać instrukcji od nadawcy.

Jakie powinny być instrukcje nadawcy?

Instrukcje powinny być  możliwe do wykonania w chwili ich otrzymania przez przewoźnika. Nie powinny utrudniać standardowego funkcjonowania przedsiębiorstwa ani przynosić szkód nadawcom lub odbiorcom innych przesyłek (art. 12 ust. 5 lit. b niniejszej Konwencji)*.

Uprawnienie przewoźnika do żądania wydania instrukcji wywodzi się z art. 16 ust. 2 Konwencji CMR, zgodnie z którym w przypadku zaistnienia przeszkód do wydania towaru przewoźnik może bezzwłocznie dokonać wyładunku na rachunek osoby uprawnionej. 

W takim wypadku przewoźnik sprawuje tylko dozór nad towarem. Jednocześnie może on powierzyć ładunek osobie trzeciej. Podczas jej wyboru od przewoźnika wymagane jest zachowanie należytej staranności, ponieważ z tego tytułu ponosi on odpowiedzialność.

Jakie warunki musi spełniać przewoźnik?

W omawianej sytuacji towar zostaje obciążony należnościami wynikającymi z listu przewozowego i wszystkimi innymi kosztami. Jedyny warunek jaki musi spełnić przewoźnik, aby uzyskać uprawnienie do wyładunku towaru – na rachunek osoby uprawnionej do odbioru oraz w innym miejscu – jest zwrócenie się do nadawcy o wyżej wspomniane instrukcje.

Co istotne, postanowienia zlecenia transportowego, które regulują zakres oraz sposób naliczania wynagrodzenia z tytułu przestoju, nie wyłączają uprawnienia do rozładunku towaru w innym miejscu z powodu przedłużającego się oczekiwania na rozładunek.

Całość konwencji CMR – https://maripol.pl/img/Konwencja_CMR.pdf

Podsumowując, przewoźnik po zwróceniu się do nadawcy o udzielenie instrukcji,  uprawniony jest w świetle regulacji art. 16 ust. 2 Konwencji CMR do rozładowania towaru w innym miejscu. Ten sam przepis mówi, że koszty związane z rozładunkiem towaru obciążają nadawcę, któremu w konsekwencji nie przysługuje do potrącenia wierzytelność z tytułu poniesienia opłaty magazynowej oraz przewiezienia towaru do miejsca przeznaczenia.

Autorem artykułu jest młodszy prawnik – Małgorzata Kamińska z Kancelarii Transcash.

Udostępnij na:

fb